میرزا بابا راز شیرازی

[ویکی اهل البیت] این صفحه مدخلی از اثر آفرینان است
راز شیرازی ذهبی، ابوالقاسم
فقیه، عارف و شاعر متخلص به راز مشهور به میرزا بابا. وی در شیراز متولد شد و به اقتضای حال خانوادگی و محیط زندگی به تحصیل علوم زمان خود همت گماشت و در امور مذهبی به درجه ی اجتهاد رسید.
او از مریدان پدر خود که قطب سلسله ی ذهبیه بود، شد و پس از مرگ او به ارشاد آن سلسله پرداخت و تولیت آستانه ی شاه چراغ شیراز بدو محول گردید. وی به قصد زیارت مشهدالرضا به مشهد رفت و در مراجعت سه سال در تهران ماند از جانب ناصرالدین شاه لقب مجدالاشراقی یافت.
در سال 1286 ق، به هنگام مراجعت از تهران در مورچه خورت اصفهان وفات یافت. پیکرش را به مشهد منتقل کردند و در ایوان طلا به خاک سپردند. وی دارای تالیفات و تصانیف بسیار است از آن جمله: «آیات الولایه»؛ «اسرار التوحید والنبوه والولایه والمعاد»؛ «اسرار الولایه»؛ «انوار الشموس المطالعه» در عقاید ذهبیه؛ «اقطاب سلسله ی ذهبیه»؛ «براهین الامامه»؛ «تنبیه المرید»؛ «تباشیر الحکمه» و «مجموعه ی اشعار».

💡 نخستین نقاش‌باشی دربار قاجار میرزابابا نام داشت. او در ابتدا در دربار کریم‌خان زند مشغول بود، در اواخر عمر نقاش باشیِ دربار فتحعلی شاه شد. او در نقاشی رنگ و روغن و سیاه قلم و تذهیب استاد بود و همچنین در گل و بوته و شبیه کشی متبحر بود. از آثار میرزابابا برمی آید که در بین سال‌های ۱۲۰۰و ۱۲۴۵ق فعالیت هنری داشته‌است. گفته‌اند که میرزا بابا اصفهانی بوده و در استرآباد برای خاندان قاجار کار می‌کرده‌است. او در این نقاشی‌ها از سبکی شبیه سبک محمدصادق استفاده کرده‌است.

💡 ۵-امیرسید شاه محمدقاسم شریفی الحسینی ۶-امیرسیدابوالقاسم شریفی الحسینی ۷-امیرسیدعبدالنبی شریفی الحسینی ۸-سید ابوالقاسم شریفی حسینی (مشهور به میرزا بابا و متخلص به «راز» مدفون در صحن آزادی حرم رضا ۹-سیدجلال الدین محمد شریفی حسینی مشهور به مجدالاشراف و متخلص به قدسی