مناسک دینی یونانیان باستان

[ویکی فقه] مناسک دینی یونانیان باستان شامل راه اندازی دسته، سرود، قربانی، دعا و گاهی غذای مقدس بود.
مراسم شامل راه اندازی دسته، سرود، قربانی، دعا و گاهی غذای مقدس بود. گاهی جادوگران یا بازیگران نمایشی می دادند. عناصر اصلی مراسم دینی متعلق به گذشته های دور بود. سرودها و دعاها همه در کتابی مقدس ثبت شده بودند، و خانواده ها حکومت ها در نگاهداری و رعایت آن کتاب می کوشیدند و هرگونه تغییر در مطالب آن را ناپسند و مایه خشم خدایان می دانستند. پس، زبان دینی از زبان زنده دور شد.به مرور زمان، مردم معنی کلماتی را که به زبان می آوردند نمی فهمیدند، ولی جذبه کلمات کهنه نیازی به فهمیدن نداشت. اکثرا، مردم حتی علت و حکمت بسیاری از مراسم دینی را فراموش کردند، و کاهنان، برای تشریح و تفهیم آن مراسم، اساطیر جدیدی ابداع می کردند. اسطوره و کیش می توانست متغیر باشد، ولی مراسم تغییر نمی کرد. موسیقی در تمام مراحل یکی از عناصر اصلی عبادت بود. مراسم مذهبی بدون موسیقی دچار اشکال می شد؛ مذهب و موسیقی دست در دست هم پیش رفتند. شعر نیز، که بعدا به وسیله آرخیلوخوس و آناکرئون و ساپفو و دیگران تعالی یافت، از معابد برخاست.
← قربانی انسان ها
دین یونانی، اگر نمی توانست جنگ ها را پایان بخشد، به وسیله جشنواره های (فستیوالهای) فراوان، از رنج های اقتصادی مردم تا اندازه ای می کاست. آریستوفان نمایشنامه نویس می گوید: «قربانی هایی که به خدایان تقدیم می داشتند، معبدها و مجسمه هایی که برای آنها بر پا می کردند، و اجتماعات مقدسی که به نام خدایان تشکیل می دادند چنان فراوان بودند که در تمام سال عیدهای دینی و قربانی هایی آراسته به گل مایه سرگرمی مردم می شدند.» هزینه این مراسم را ثروتمندان می پرداختند، و دولت مخارج بازی ها و نمایش هایی را که در اعیاد مقدس صورت می گرفت از محل اموال مقدس تامین می کرد.
← تقویم آتنی ها و جشن ها
ویل دورانت، تاریخ تمدن، جلد دوم، یونان باستان، تهران، انتشارات علمی و فرهنگی، ۱۳۵۹.پایگاه اطلاع رسانی کانون ایرانی پژوهشگران فلسفه و حکمت، فلسفه یونانیان.
منبع
...