مشفق کرمانشاهی

مشفق کرمانشاهی. [ م ُ ف ِ ق ِ ک ِ ] ( اِخ ) نامش پیر مرادبیک و اصلش از زنگنه و در جوانی ملازم زندیه و در پیری مربی فرزندان امرای شهر شیراز بود. وی را دیده بودم. معقولیتی داشت و از صحبت فضلا و شعرا مشعوف میگشت. بر اشعار حافظ نثری شرح وار می نوشت که مطبوع اماجد نیفتاد. میرزا حیدرعلی نام فرزندش از معارف بود. غالباً عاملی و چاکری میکرد. باری این چند بیت از اوست:
عشقبازی بود از روز ازل پیشه ما
خوشتر است از همه اندیشه اندیشه ما. نمودم بیقراری تا دلش را مهربان کردم
پس از این بیقراریها قراری کرده ام پیدا.( مجمعالفصحاء چ مصفا ص 933 ).

نامش پیر مراد بیک و اصلش از زنگنه و در جوانی ملازم زندیه و در پیری مربی فرزندان امرای شهر شیراز بود.

💡 نسخه‌ای از شرح مشفق کرمانشاهی بر دشواری‌های دیوان حافظ به شمارۀ ۵۶۳۹ در کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران موجود است که در سال ۱۲۸۶ قمری به خط شکسته نستعلیق در ۱۱۱ برگ کتابت شده‌است.

💡 پیرمراد بیگ به سرودن شعر پرداخت و تخلص خود را مشفق کرمانشاهی انتخاب کرد. رضاقلی‌خان هدایت در مورد او گفته‌است که «... معقولیّتی داشت و از صحبت فضلا و شعرا مشعوف می گشت».

💡 پیرمراد بیگ زنگنه متخلص به مشفق کرمانشاهی (؟ در شیراز - ۱۸۲۱ در شیراز) از شاعران و دانشوران اواخر سدۀ ۱۲ و اوایل سدۀ ۱۳ هجری قمری بوده‌است. او به دلیل نگارش شرحی بر اشعار حافظ مورد توجه ادیبان و سخنوران زمان خود قرار گرفت.