مجلس ارایی

( مجلس آرایی ) مجلس آرایی. [ م َ ل ِ ] ( حامص مرکب ) عمل مجلس آرا. با سخنان مطبوع حضار را خوش کردن. ( از یادداشت به خط مرحوم دهخدا ). آراستن مجلس با رفتار و وجود خویش. و رجوع به مجلس آرا شود.

( مجلس آرایی ) آراستن محفل و مجلس بوجود خویش مجلس افروزی.

💡 درین المکده بیدل چه مجلس آرایی‌ست چو شمع سوخت عرقهای انفعال خودم

💡 فرشته رشک برد بر جمال مجلس من گر التفات کند چون تو مجلس آرایی

💡 سرم ز دست بشد چشم از انتظار بسوخت در آرزوی سر و چشم مجلس آرایی

💡 بعرش نور برآید ز مجلسی که در آن کند ثناگر آنشاه مجلس آرایی

💡 مجلس آرایی به دستوری که باید کرده اند نور آگاهی اگر در دیده بینا بود

💡 همین نه بهر سلیمان کشیده اند بساط که هست در دل هر مور مجلس آرایی