ظن موضوعی جزء موضوع

[ویکی فقه] ظن مأخوذ به عنوان جزء موضوع یک حکم شرعی را ظن موضوعی جزء موضوع می گویند.
ظن موضوعی جزء موضوع، مقابل ظن موضوعی تمام موضوع، و به معنای ظنی است که در دلیل شرعی، جزء موضوع حکم قرار گیرد؛ به این معنا که موضوع حکم، مرکب دارای اجزا است که یک جزء آن "ظن" می باشد؛ برای مثال، شارع می فرماید:" اذا کانت صلوة الجمعة واجبة و ظننت بها یجب علیک التصدق... " در این صورت، موضوع، دارای دو جزء است:یک جزء آن وجوب واقعی نماز جمعه و جزء دیگر آن ظن مکلف به وجوب آن می باشد، و در صورت فقدان هر یک از دو جزء، تصدق واجب نمی گردد، زیرا موضوع آن محقق نمی شود.

💡 همچنین صحبت از کیفیت زندگی نیز در سیاست‌گذاری اجتماعی مطرح است. این موضوع که افراد باید چگونه زندگی کنند؟ از چه خدماتی بهره‌مند شوند؟ میزان بهره‌مندی آن‌ها به چه میزان باشد؟ چه منابعی به آن‌ها اختصاص داده شود؟ و بسیاری از سؤالات دیگر در اینباره نیز مربوط به این حوزه است. کیفیت زندگی شاخص‌هایی دارد که جامعه به واسطه این شاخص‌ها مورد بررسی قرار می‌گیرد. همچنین سیاست‌گذاران اجتماعی نیز در تعیین این شاخص‌ها اهمیت دارند. اینکه چه موضوعی جزء این شاخص‌ها باشد و چه موضوعی نباشد در حوزه اختیارات آن‌ها قرار می‌گیرد. از جمله کسانی که در این باره در ایران تحقیق نموده‌اند غلامرضا غفاری و رضا امیدی می‌باشند؛ که نتایج تحقیقات آن‌ها در کتاب کیفیت زندگی شاخص توسعه انسانی ارائه شده است.