شیرابه ای

واژه «شیرابه‌ای» در علوم گیاهی به ویژگی یا ساختاری گفته می‌شود که مربوط به تولید یا انتقال شیرابه در گیاه است. شیرابه مایعی است که در برخی گیاهان وجود دارد و معمولاً پس از آسیب دیدن گیاه از آن خارج می‌شود. این مایع می‌تواند شامل مواد مختلفی مانند ترکیبات دفاعی یا ذخیره‌ای باشد. در گیاهان، برخی یاخته‌ها یا بافت‌ها به طور تخصصی برای ساخت یا جابه‌جایی شیرابه ایجاد شده‌اند. به این نوع یاخته‌ها یا بافت‌ها «شیرابه‌دار» یا در اصطلاح علمی «لتیسفری» گفته می‌شود. بنابراین وقتی می‌گوییم یک بافت شیرابه‌ای است، منظور این است که توانایی تولید یا هدایت شیرابه را دارد. این ویژگی بیشتر در ساقه، ریشه یا برگ برخی گونه‌های گیاهی دیده می‌شود. وجود چنین ساختاری به گیاه کمک می‌کند در برابر آفت‌ها و آسیب‌ها از خود دفاع کند. اصطلاح «شیرابه‌ای» در متون زیست‌شناسی برای توصیف همین خاصیت به کار می‌رود.