شش حرفی

شش حرفی. [ ش َ / ش ِ ح َ ] ( ص نسبی ) هر کلمه که دارای شش حرف بود. ( ناظم الاطباء ). در اصطلاح علم صرف عربی کلمه ای که دارای شش حرف باشد، خواه فعل باشد و خواه اسم. فعل مانند: استنصر، که سه حرف ( ن، ص، ر ) اصلی می باشند. و اسم مانند: سلسبیل و زنجبیل.

هر کلمه که دارای شش حرف بود

💡 ۱- اگر حرف ب در آخر واژگان چند حرفی فارسی پس از الف بیاید و ساکن باشد در گویش سیستانی تبدیل به واو می‌شود مانند:

💡 حرفی ز عشقم آموخت ز آن آتشی بر افروخت کز پای تا سرم سوخت بس شور و فتنها کرد

💡 حدیثی بر زبان هر دم ز هر باب آورد بلبل چو از گل بگذرد حرفی، به چشم آب آورد بلبل

💡 1 – حرفی از خود بسازیم و به جای آن‌ها گزاریم یا از الفبای دیگری از روسی و ارمنی و گرجی و مانند اینها دو حرفی را برداریم و به جای چ وش بکار بریم.

💡 قد به ناز افراشتی غوغای محشر راست شد حرفی از خود ساختی، شور جهان آمد پدید

💡 که تابش آفتاب را نشان می‌دهد هم به معنی برآمدن است و هم دال بر گروه حرفی «وبن» است.