سنگ بر سنگ ناا

سنگ بر سنگ ناایستادن. [ س َ ب َ س َ دَ ] ( مص مرکب ) کنایه از هنگامه ٔسخت. ( آنندراج ). سنگ روی سنگ بند نشدن:
بکوه آرد نهیب او گر آهنگ
ناستد سنگ آنجا بر سر سنگ.سلیم ( از آنندراج ).

💡 آسمان ساخت برون دامن لطف تو ز دستم سنگ بر سینه دل کرد رها بهر شکستم

💡 به زاری بر سر و بر سینه می زد جزع را سنگ بر آیینه می زد

💡 غوطه در آتش زدم از آب حیوان سر زدم سنگ بر آیینه اقبال اسکندر زدم

💡 گر ز خود رستی نه ‌صید است ‌و نه دام چون شرر از سنگ بر در زد هواست

💡 پرتو جام مدام از دست ترکان چگل سنگ بر قندیل سالوس مزوّر می‌زند