سبع مذهب

لغت نامه دهخدا

سبعمذهب. [ س َ ع ِ م َ هََ ] ( اِخ ) هفت امامی. پیروان مذهب اسماعیلیه. ملاحده. سبعی: و بعهد باکالیجار مذهب سبعیان ظاهر شده بود چنانک همه دیلمان سبعمذهب بودند چنانک در این وقت آن را مذهب باطنی گویند. ( فارسنامه ابن البلخی ص 119 ). رجوع به سبعی و سبعیان و سبعیه شود.

فرهنگ فارسی

هفت امامی

جمله سازی با سبع مذهب

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 «این مرد اباکالیجار را گمراه کرد و در مذهب سبعی درآورد.»

💡 مرعشی در این زمینه می‌نویسد: «مردمانی که از طریق زردشتی به یُمن انفاس متبرکه او به دین محمدی نقل کردند و مذهب او اختیار کردند و هزاربار هزار آدمی تقریباً بر او جمع شدند و در سنه سبع و ثمانین و مأتین [۲۸۷ هـ.] خروج کرد و با خلقی انبوه رو به آمل نهاد.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران