اصطلاح «چهار مذهب» به چهار مکتب فقهی اهل سنت اشاره دارد که هر یک قواعد و روشهای خاص خود را برای عبادات و زندگی فردی و اجتماعی دارند. این چهار مذهب شامل حنفی، مالکی، شافعی و حنبلی است و هر کدام توسط فقیهان برجستهای در تاریخ اسلام پایهگذاری شدهاند. مذهب حنفی به فقه امام ابوحنیفه برمیگردد و در بسیاری از کشورهای اسلامی کاربرد گستردهای دارد. مذهب مالکی توسط امام مالک تأسیس شد و بیشتر در شمال و غرب آفریقا و برخی مناطق عربی رایج است. مذهب شافعی به امام شافعی نسبت داده میشود و در مناطق شرق و جنوب شرقی آسیا و برخی مناطق عربی پیروی میشود. مذهب حنبلی به امام احمد بن حنبل تعلق دارد و در برخی مناطق عربستان و خاورمیانه پیروی میشود. هر یک از این مذاهب اصول فقهی، روش استنباط احکام و رویکردهای خاصی نسبت به قرآن و سنت دارند. وجود چهار مذهب نشاندهنده تنوع و انعطاف فقه اسلامی است که امکان رعایت شرایط محلی و فرهنگی مختلف را فراهم میکند. این مذاهب برای مسلمانان اهل سنت معیار عمل دینی و راهنمای زندگی روزمره محسوب میشوند.
چهار مذهب
فرهنگ عمید
چهارآیین، چهارمذهب اهل تسنن، که عبارت است از حنفی، مالکی، شافعی، و حنبلی.
فرهنگ فارسی
مراغد چهار مذهب اسلام است نزد اهل سنت: حنفی شافعی مالکی حنبلی.
جمله سازی با چهار مذهب
💡 می کش که به هر چهار مذهب خونم هدرست و خانه یغماست
💡 به تیغ عدل یکی کن چهار مذهب را سفینه نبوی را ز چارموجه برآر
💡 پارلمان گرجستان در سال ۲۰۱۱ با ارائهٔ پیشنویسی دین و چهار مذهب از گروه مسلمانان این کشور را به عنوان اقلیت دینی گرجستان پذیرفت.
