اصفر سلیم
لغت نامه دهخدا
اصفر سلیم. [ اَ ف َ رِ س َ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) نام معجونی است که بواسطه داشتن زعفران بدان اصفر گویند. و مارگزیده را نافع بود. معجونی است، سلیم آنرا بساخت و چون زعفران دارد آنرا اصفر خواندند. ( از بحر الجواهر ).
فرهنگ فارسی
نام معجونی است که بواسطه داشتن زعفران بدان اصفر گویند. و مار گزیده را نافع بود. معجونی است سلیم آنرا بساخت و چون زعفران دارد آنرا اصفر خواندند.
جمله سازی با اصفر سلیم
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 بسان دشمن خواجه ترنج بزم نادیده نگون آویخته ست از شاخ تن لرزان و روی اصفر
💡 ای خسرو زمانه که در چشم همّتت افلاک بیضه ای ست در آن اصفر آفتاب
💡 پشت بر وی کرد روزی مهر در وقت غروب تا ابد باید ز بیمش چهره اصفر داشتن
💡 عدوی مرتضی را با درخ چون کهربا اصفر محب خاندان را با درخ چون لعل رمانی
💡 نشکفته است جز گل وحدت به باغ عشق هر چند گاهی اصفر و گه احمر آمده
