لغت نامه دهخدا
( زمین آسا ) زمین آسا. [ زَ ] ( ص مرکب ) همانند زمین در سنگینی و وقار و سکون. رجوع به ماده بعد شود.
زمین اسا. [ زَ اَ ] ( ص مرکب ) زمین آسا. وقار. تمکین.( یادداشت بخط مرحوم دهخدا ). زمین مانند:
عزم و حزمش به جنبش و به سکون
آسمان و زمین اسا باشد.ابوالفرج رونی ( یادداشت بخط مرحوم دهخدا ).رجوع به آسا، اسا و ماده قبل شود.