دورۀ کلاسیک

{Classic period} [باستان شناسی] دورۀ شکوفایی فرهنگ و هنر و تمدن یونانی در سده های پنجم و چهارم ق.م متـ. عصر کلاسیک Classical Age
{classical period/ classic period} [باستان شناسی] دورۀ اوج فرهنگ یا تمدن در هر جامعۀ باستانی

💡 محمدرضا نیکفر از اصطلاح انقلاب بی‌کنش یا منفعل برای توصیف تحولات عمیقی که در جامعۀ ایران از زمان انقلاب ۱۳۵۷ تا دهۀ ۱۳۹۰ به تدریج رخ داده و «دیوار میان بخش سنتی و بخش متجدد جامعه ایران را برداشته» استفاده کرده است. به باور او با آغاز اعتراضات دی ۱۳۹۶ دورۀ پایانی این انقلاب منفعل آغاز شده که طی آن اعتراضات نه همچون یک انقلاب کلاسیک، بلکه به عنوان پیامدهای یک انقلاب منفعل رخ می‌دهند. او این اعتراضات را «نمودهای کنشی انقلاب بی‌کنش» می‌نامد که طی آن نیروهای این انقلاب پس از یک دورۀ گذار همراه با به‌هم‌خوردگی و آشفتگی، به دنبال بازشناسی خود هستند و می‌خواهند روبنای سیاسی را با خود متناسب کنند.

💡 نظریه‌پرداز نئوکلاسیک، یوهان یواخیم وینکلمان، تغییرات سبکی در هنر کلاسیک یونان را در سال ۱۷۶۴ میلادی تجزیه و تحلیل کرد و آن‌ها را از نزدیک با تغییرات هنر رنسانس مقایسه کرد و «گئورگ هگل این تصور را مدون کرد که هر دورۀ تاریخی دارای یک سبک معمول خواهد بود.» سایه‌ای بسیار طولانی که بر مطالعۀ سبک انداخته است. هگل اغلب به اختراع کلمۀ آلمانی تسایتگایست (روح زمانه) نسبت داده می‌شود، اما او هرگز از این کلمه استفاده نکرد، اگرچه در سخنرانی‌های فلسفۀ تاریخ، از عبارت دِر گایست زاینر تسایت (روح زمان خود) استفاده می‌کند و می‌نویسد: «هیچ کس نمی‌تواند از زمان خود پیشی بگیرد، زیرا روح زمان او، روح خود او نیز هست.»