دشمنی با انبیا

[ویکی فقه] دشمنی با انبیا (قرآن). در طول تاریخ همیشه عده ای با انبیا دشمنی و عداوت داشتند، دشمنی از انس و جن، و دشمنی از مجرمان که با پیامبران مخالفت می کردند.
دشمنی و عداوت با انبیا از محرمات است. «من کان عدوا... ورسله... فان الله عدو للکـفرین؛ کسی که دشمن خدا و فرشتگان و رسولان او و جبرئیل و میکائیل باشد (کافر است و) خداوند دشمن کافران است.»
← دشمنی خدا با دشمنان
«وکذلک جعلنا لکل نبی عدوا شیـطین الانس والجن یوحی بعضهم الی بعض زخرف القول غرورا ولو شاء ربک ما فعلوه فذرهم وما یفترون؛ اینچنین در برابر هر پیامبری، دشمنی از شیاطین انس و جن قرار دادیم آنها بطور سری (و درگوشی) سخنان فریبنده و بی اساس (برای اغفال مردم) به یکدیگر می گفتند و اگر پروردگارت می خواست، چنین نمی کردند (و می توانست جلو آنها را بگیرد ولی اجبار سودی ندارد.) بنا بر این، آنها و تهمت هایشان را به حال خود واگذار.»
← دشمنی برای تمام انبیا
«وکذلک جعلنا لکل نبی عدوا من المجرمین وکفی بربک هادیـا ونصیرا؛ (آری،) این گونه برای هر پیامبری دشمنی از مجرمان قرار دادیم اما (برای تو) همین بس که پروردگارت هادی و یاور (تو) باشد!»
← دشمنی با رسول خدا
...

💡 دشمنی با اهل و آل تو همی بی‌مر کنند همچنان کاحسان تو با ایشان همی بی‌مر کنی

💡 با وجود اینکه اینان اختلافاتی با یکدیگر داشتند اما تنها منفعت مشترکشان دشمنی با بنی امیه بود.

💡 کنار از بوالهوس جویی به عاشق مهربان خویی به دشمن دشمنی با یار یاری کرده‌ام پیدا

💡 مرا هر کس که باشد دوست داری دشمنی با او کس ار دشمن بود با من ز جان ودل بدو یاری

💡 در دشمنی با خویشتن فرصت بخصم خود مده خود برفکن همچون حباب از روی کارت پرده را