دراز رخسار

💡 صد دل خسته بهر موئی از آن زلف دراز مهر رخسار تو در دور قمر گرد آورد

💡 شاعر در اشعار خود همواره از زیبایی خیره‌کننده آن زن با دراز رخسار و چشمانی که گویی از سنگ‌های قیمتی ساخته شده بودند، بسیار تمجید می‌کرد.

💡 در نقاشی‌های کلاسیک عصر رنسانس، هنرمندان معمولاً شخصیت‌های خود را با دراز رخسار و خطوطی ظریف و استخوان‌بندی بسیار متناسب ترسیم می‌کردند.

💡 آن زیباروی با دراز رخسار و لب‌های سرخ، چنان جلوه‌ای داشت که تمام نگاه‌ها را در میان جمعیت پراکنده در میدان شهر به خود جلب می‌کرد.