خیره گوش

خیره گوش. [ رَ / رِ ] ( ص مرکب ) آشفته دماغ. || عاشق. ( آنندراج ).

آشفته دماغ یا عاشق

💡 سکندر بدو گفت کای خیره سر چو آمد به گوش تو از ما خبر

💡 غافل مشو ز خال ته زلف آن نگار کاین دزد خیره حلقه به گوش عسس کشد

💡 همین نه ز آتش می چشم اختران خیره که هم زناله ی دف گوش آسمان کر شد