خون امدن

( خون آمدن ) خون آمدن. [ م َ دَ ] ( مص مرکب ) جاری شدن خون از موضعی. بیرون آمدن خون از محلی. ( یادداشت مؤلف ). خون برآمدن. ( آنندراج ):
ما را که جراحتست خون آید
درد تو چنم که فارغ از دردی.سعدی.چنان ناسور شد از عشق او داغم که چون میرم
ز داغ لاله های تربتم تا حشر خون آید.وحشی جوشقانی ( از آنندراج ).

( خون آمدن ) جاری شدن خون از موضعی بیرون آمدن خون از محلی.

💡 هرجا که جامی از دل خون گشته قصه راند از چشم مردمان همه خون آمدن گرفت

💡 عشق چیست از خویش بیرون آمدن غرقه در دریای پر خون آمدن

💡 شوق چیست از خویش بیرون آمدن بر امید مشک در خون آمدن