لغت نامه دهخدا
خوش دست و پنجگی. [ خوَش ْ/ خُش ْ دَ ت ُ پ َ ج َ / ج ِ ] ( حامص مرکب ) خوشنوازی. نیکونوازی. خوب نوازی. || زبردستی. مهارت.
خوش دست و پنجگی. [ خوَش ْ/ خُش ْ دَ ت ُ پ َ ج َ / ج ِ ] ( حامص مرکب ) خوشنوازی. نیکونوازی. خوب نوازی. || زبردستی. مهارت.
💡 آن را که بخنداند خوش دست برافشاند وان را که بترساند دندان به دعا کوبد