خلق ازار

( خلق آزار ) خلق آزار. [ خ َ ] ( نف مرکب ) مردم آزار. ( ناظم الاطباء ):
پسندیده ست بخشایش ولیکن
منه بر ریش خلق آزار مرهم.سعدی ( گلستان ).

( خلق آزار ) مردم آزار

💡 از نااهلان به خلق آزار رسد یا رب سر و کار کس به نااهل مباد

💡 تو از رعونت خود می کشی ز خلق آزار هدف نشانه ناوک ز قد فراختن است

💡 راضیست خدا از آنکه راضیست دلی آزار خدا و خلق آزار دل است

💡 خالق شودت خصم چو خلق آزاری گر می دانی که خصم تو کیست مکن

💡 ور تورا همت به خلق آزاری است حمله ی دریدن خونخواری است

💡 حق ندارد دوست خلق آزار را نیست این خصلت یکی دیندار را