لغت نامه دهخدا
( خداآزار ) خداآزار. [ خ ُ ] ( نف مرکب ) آنکه از راه خدا برگشته است.آنکه با برگشت از راه خدا رنج خدا دهد:
نامه ات آنست کت آمد بدست
ای خداآزار و ای شیطان پرست.مولوی.
( خداآزار ) خداآزار. [ خ ُ ] ( نف مرکب ) آنکه از راه خدا برگشته است.آنکه با برگشت از راه خدا رنج خدا دهد:
نامه ات آنست کت آمد بدست
ای خداآزار و ای شیطان پرست.مولوی.
( خدا آزار ) ( صفت ) آنکه مرتکب کارهایی شود که خدا نپسندد.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 نامهات آنست کت آمد به دست ای خدا آزار و ای شیطانپرست
💡 شوی اندر جریده اشرار بنده راضی کند خدا آزار
💡 آه از این نفس بدکردار تو وز هواهای خدا آزار تو
💡 محتسب را که نهد پا ز حد شرع برون مردم آزار چه گویی که خدا آزار است