خار خشک زهردار

خار خشک زهردار. [ رِ خ ُ ک ِ زَ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) خارخشکی که سم دارد و استعمالش مسمومیت آرد. ضریع. ( بحر الجواهر ).

خار خشکی که سم دارد و استعمالش مسمومیت آرد.

💡 به خار خشک قناعت کنم درین گلزار به برگ کاه تسلّی شوم از این خرمن

💡 هر خار خشک، تیغ زبانی است آبدار از گوش هر که پنبه غفلت برآمده

💡 نبود بهار و دی را بر خار خشک فرقی دم عیش را ندانم ز غم امتیاز کردن

💡 زهاد را به باغ که تکلیف می کند این خار خشک را که به گلزار می برد

💡 بر خار خشک گر نظری افکند ز لطف پیدا شود ز خار دو صد گونه عبهری

💡 در بزم باده راه مده هوشیار را این خار خشک را به گلستان روا مدار