خار خشک زهردار
لغت نامه دهخدا
خار خشک زهردار. [ رِ خ ُ ک ِ زَ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) خارخشکی که سم دارد و استعمالش مسمومیت آرد. ضریع. ( بحر الجواهر ).
فرهنگ فارسی
خار خشکی که سم دارد و استعمالش مسمومیت آرد.
جمله سازی با خار خشک زهردار
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 به خار خشک قناعت کنم درین گلزار به برگ کاه تسلّی شوم از این خرمن
💡 هر خار خشک، تیغ زبانی است آبدار از گوش هر که پنبه غفلت برآمده
💡 نبود بهار و دی را بر خار خشک فرقی دم عیش را ندانم ز غم امتیاز کردن
💡 زهاد را به باغ که تکلیف می کند این خار خشک را که به گلزار می برد
💡 بر خار خشک گر نظری افکند ز لطف پیدا شود ز خار دو صد گونه عبهری
💡 در بزم باده راه مده هوشیار را این خار خشک را به گلستان روا مدار
💡 در میان آن دشت پهناور و بیآب و علف، تنها چند شاخه خار خشک زهردار دیده میشد که باد شدید آنها را به حرکت درمیآورد.
💡 او در مسیر بسیار دشوار کوهستانی، مدام با شاخههای درختان مرده و خار خشک زهردار برخورد میکرد که حرکت را برایش بسیار سخت میکرد.
💡 منظرهای که از بالای تپه میدید، شامل زمینهای سوخته و پراکنده شدن تکههای خار خشک زهردار در میان خاکهای خاکستری و بیروح بود.