جامه کندن

💡 دربارهٔ وجه تسمیهٔ او گفته‌شده که چون پیشهٔ پدر ـ ابوعلی ثعالبی ـ کندن پوست روباه و فراهم ساختن پوستین از آن بوده به این نام خوانده شده است. واژهٔ عربی «ثَعالِبی» مرکب است از ثَعالِب (جمعِ ثَعلَب به معنی روباه) + ی (پسوند نسبت)؛ یعنی پوست‌روباه‌فروش. پیشهٔ ثعالبی مدّتی خیاطی بوده و گویا از پوست روباه، جامه‌هایی می‌دوخته است.از جمله وی در مقدمهٔ فقه‌اللغة که به ابوالفضل میکالی تقدیم کرده، تصریح می‌کند که نژاد عرب، بهترین نژادها، و زبان عربی بهترین زبان‌ها ست و دانستن آن خود دین‌داری است.

💡 در آن صحنه بسیار دراماتیک، پس از اتمام مراسم طولانی، او با بی‌حوصلگی شروع به جامه کندن کرد تا بتواند در آرامش بیشتری به استراحت بپردازد.

💡 شاعر در اشعار خود از استعاره جامه کندن برای از دست دادن هویت یا رهایی از قید و بندهای دنیوی و رسیدن به حقیقت استفاده کرده است.

💡 او با عجله شروع به جامه کندن نمود تا بتواند در میان باران شدید، خود را به لباس‌های خشک و گرم برساند و از سرما در امان بماند.