لغت نامه دهخدا
تکیه نشین. [ ت َ ی ِ ن ِ ] ( نف مرکب ) کسی که در خانقاه منزل گزیند. ( ناظم الاطباء ).
تکیه نشین. [ ت َ ی ِ ن ِ ] ( نف مرکب ) کسی که در خانقاه منزل گزیند. ( ناظم الاطباء ).
کسیکه در خانقاه منزل گزیند
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 خانه نشینی: با اینکه هیچ قانونی از طرف عثمانیها در رد یا تأیید خانه نشینی زنان صادر نشد، اما با گسترش روزافزون قوانین مذهبی، مردان با تکیه بر آموزههای دینی بار دیگر زنان عراقی را در خانه حبس کردند.
💡 ای شاه تاجدار که بر تکیه گاه ملک هم پادشه نشینی و هم پادشه نشان
💡 وه چه خوش آندم که تو مست نشینی برم وانکه نبینم دگر تکیه گهت دوش خویش