لغت نامه دهخدا
زمین پیما. [ زَ پ َ / پ ِ ] ( نف مرکب ) مساح. || سیاح. جهانگرد. ( انجمن آرا ). رجوع به ماده بعد شود.
زمین پیما. [ زَ پ َ / پ ِ ] ( نف مرکب ) مساح. || سیاح. جهانگرد. ( انجمن آرا ). رجوع به ماده بعد شود.
۱. آن که روی زمین حرکت می کند و از جایی به جای دیگر می رود، جهان گرد.
۲. اندازه گیرندۀ زمین.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 چون سبک پا و زمین پیما شود در زیر ران آن شبه رنک تگاور هم محجّل هم اَغر