بی سیرتی

بی سیرتی. [ رَ ] ( حامص مرکب ) حالت و کیفیت بی سیرت. بی آبرویی و رسوایی. ( ناظم الاطباء ). بی ناموسی. ( آنندراج ). || فسق و فجور و سلوک برخلاف شرع. ( ناظم الاطباء ).

۱ - بی آبرویی رسوایی بی ناموسی. ۲ - فسق و فجور.

💡 صورتی چون قمر دمیده به‌شب سیرتی چون به شب گرفته قمر

💡 صائب ز آفتاب سیه روزتر می شود خفاش سیرتی که به ظلمت برآمده

💡 ای خضر سیرتی که همچو کلیم در معانی تو را ید بیضاست

💡 خورشید سیرتی و عطارد فراستی جمشید مخبری و منوچهر منظری

💡 آن است آدمی که در او حُسنِ سیرتی یا لطف صورتی‌ست، دگر حشو عالم است