بو یافتن

بو یافتن. [ ت َ] ( مص مرکب ) نصیبی یافتن. بهره ای بردن:
منت ایزد را که رنجم چون صبا ضایع نشد
عاقبت بویی از آن سیب زنخدان یافتم.صائب ( از آنندراج ).و بمعنی دوم نیز ایهام دارد. || سراغ یافتن. ( آنندراج ). || مجازاً، اثری پیدا کردن از چیزی. نشانی از کسی یا چیزی یافتن.

نصیبی یافتن بهره ای بردن یا سراغ یافتن.

💡 هرگز گلی اندر جهان بی خار نتوان یافتن دلبر بسی بینی ولی دلدار نتوان یافتن

💡 سخت‌ دشوار است چون ‌آیینه‌ خود را یافتن عالمی را در سراغ خود دچارم کرده‌اند

💡 کاسهٔ انعام گردون چون حباب از بس تهیست چشم گوهر هم در آنجا سیر نتوان یافتن

💡 برای یافتن نامهای متناظر با یک نشانی آی‌پی باید یک جستجوی کامل و در عین حال وقت گیر، انجام بشود.

💡 دیوانهٔ ما را دلی در سینه نتوان یافتن دارد شراری یادگار از سنگ طفلان در بغل

💡 دلم آزرده و مجروح مرهم یافتن مشکل دگر هر لحظه آزاری بر این آزار می‌آید