[ویکی اهل البیت] آیه 1 سوره مؤمنون. بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِیمِ قَدْ أَفْلَحَ الْمُؤْمِنُونَ
همانا اهل ایمان به فیروزی و رستگاری رسیدند.
بی تردید مؤمنان رستگار شدند.
به راستی که مؤمنان رستگار شدند،
به تحقیق رستگار شدند مؤمنان:
Certainly will the believers have succeeded:
The believers must (eventually) win through,-
💡 محمد آیاتی از سورهٔ مؤمنون را که خداوند بر او نازل کرده بود میخواند و عبدالله بن ابی سرح نیز آیات نازل شده را مینوشت، هنگامی که آیه چهاردهم سوره مؤمنون به بخش «ثُمَّ أَنْشَأْنَاهُ خَلْقًا آخَرَ» رسید و توسط ابی سرح این بخش املاء شد، ابی سرح با گفتن جمله «فَتَبَارَکَ اللَّهُ أَحْسَنُ الْخَالِقِینَ» (به معنای؛ پس بزرگ است خدایی که بهترین آفرینندگان است) اظهار شگفتی خود را ابراز کرد، بلافاصله محمد گفت: «این [آخرین بیان عبدالله] که خودت گفتی به من نازل شد همان را بنویس!» پس از این واقعه ابی سرح در پیامبری محمد شک کرد و گفت: «اگر حقیقتاً این وحی است، پس بر من هم وحی میشود. اگر دروغ است پس محمد هم دروغ میگوید» و سپس به مکه رفت و از اسلام خارج شد و به مردم مکه گفت که توانسته قرآن را تحریف کند. وی در مکه زندگی میکرد تا این که مکه توسط سپاهیان محمد فتح شد.