اشامان

( آشامان ) آشامان. ( نف، ق ) در حال ِ آشامیدن.
اشأمان. [ اَ ءَ ] ( اِخ ) موضعی در قول ذی الرمة:
اعن ترسمت من خرقاء منزلة
ماءالصبابات من عینیک مسجوم
کأنها بعد احوال مضین لها
بالاشأمین یمان فیه تسهیم.( معجم البلدان ).

( آشامان ) در حال آشامیدن
موضعی در قول ذی الرمه اعن ترسمت من خرقائ منزله مائ الصبابات من عینیک مسجوم کانها بعد احوال مضین لها بالاشامین یمان فیه تسهیم

💡 عذاب دوزخ آشامان به آتش خون کند ایزد مگر در سینه ی آسودگان اندازد ایشان را

💡 دو عالم را به یک پیمانه می بخشند مخموران اگر قارون نشیند با می آشامان گدا خیزد

💡 دوباره با همان حال به رزمگاه مى شتابد و پيكار مى كند و در پايان اين ستيز، از هرسو مورد هجوم و يورش وحشيانه خون آشامان دشمن قرار مى گيرد و در پى ضربتهاىفراوان آنان از پاى درمى آيد و... بر زمين مى افتد.

💡 به این افسرده حالی باد دامان زبانم بین ز مغز دوزخ آشامان برآرد دود آوازم

💡 به وجد آمد زمین و آسمان از شورش صائب می آشامان معنی را هیاهو این چنین باید