ارام جوی

( آرامجوی ) آرامجوی. ( نف مرکب ) مصلح. صلاح اندیش. صلح طلب. آشتی خواه:
یکی پهلوان داشتی نامجوی
خردمند و بیدار و آرامجوی.فردوسی.

( آرام جوی ) صلاح اندیش آشتی خواه

💡 لبان پر زخنده زبان چربگوی به غمزه جگر دوز و آرام جوی

💡 بدو گفت زال ای پسر کام جوی فرود آی و می خواه و آرام جوی

💡 چو خسرو چنان دید برکاشت روی به شهر سلوسی شد آرام جوی

💡 بدو گفت کای مهتر کام جوی اگر کام دل خواهی آرام جوی

💡 سوی زال کرد آنگهی سام روی که داد و دهش گیر و آرام جوی