اختلال انسجام گسیختگی کودکی

اختلال انسجام‌گسیختگی کودکی که در روان‌شناسی با عنوان Childhood Disintegrative Disorder شناخته می‌شود، یک اختلال نادر و شدید در روند رشد کودک است. در این اختلال، کودک پس از یک دوره رشد طبیعی و نسبتاً عادی، معمولاً تا سنین حدود دو تا ده سالگی، به طور ناگهانی یا تدریجی دچار افت قابل توجه در مهارت‌های قبلی خود می‌شود. این مهارت‌ها می‌تواند شامل توانایی‌های زبانی، حرکتی، اجتماعی و حتی مهارت‌های مربوط به کنترل ادرار و رفتارهای روزمره باشد. کودک ممکن است توانایی صحبت کردن را از دست بدهد یا گفتار او بسیار محدود و ساده شود. همچنین در تعاملات اجتماعی دچار مشکل شده و ارتباط او با دیگران به شدت کاهش پیدا می‌کند. از نظر حرکتی نیز ممکن است هماهنگی بدن و توانایی انجام فعالیت‌های ساده روزمره مختل شود. این اختلال از نظر ماهیت در دسته اختلالات رشدی فراگیر قرار می‌گیرد و شباهت‌هایی با اوتیسم دارد، اما تفاوت اصلی آن در این است که کودک پس از یک دوره رشد طبیعی، دچار پسرفت شدید می‌شود. علت دقیق این اختلال هنوز به طور کامل مشخص نشده است، اما عوامل عصبی و زیستی در آن نقش مهمی دارند. این وضعیت برای خانواده‌ها بسیار نگران‌کننده است، زیرا کودک به طور ناگهانی بخشی از توانایی‌های قبلی خود را از دست می‌دهد. در مجموع، اختلال انسجام‌گسیختگی کودکی نوعی اختلال رشد شدید و نادر است که با از بین رفتن مهارت‌های زبانی، حرکتی و اجتماعی کودک پس از یک دوره رشد طبیعی شناخته می‌شود.