دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] ثَعْلَبی، ابواسحاق احمد بن محمد نیشابوری (د ۴۲۷ق/ ۱۰۳۶م)، مفسر برجستۀ خراسانی و صاحب دو تألیف ماندگار در تفسیر و قصص قرآنی که هرکدام به نوبۀ خود در تاریخ فرهنگ اسلامی آثار ژرفی بر جای نهاده اند.
خاستگاه ثعلبی شهر نیشابور بود و عبدالغافر فارسی در السیاق خود از او یاد کرده است. نسبت یا به قولی لقب او را گاه به خطا به صورت ثعالبی نیز آورده اند. تاریخ وفات او را نیز برخی ۴۳۷ق یاد کرده اند.
اساتید
ثعلبی نزد بزرگانی همچون حاکم نیشابوری و ابن خزیمه از محدثان، ابن مهران نیشابوری و ابوبکر طرازی از مقربان، ابوعبدالرحمان سُلَّمی از بزرگان صوفیه، و ابن حبیب نیشابوری صاحب مکتبی در تفسیر، دانش آموخت.اما شمار مشایخ او بیش از اینها ست و می توان نام کسانی چون ابن فنجویه، ابومحمد مَخلَدی، ابوالحسین خَفّاف، ابوزکریا حربی و ابوالحسن همدانی وصی را افزود. به هر روی در آثار نویسندگان مختلف در یادکرد از ثعلبی آمده است که او دارای مشایخ و استادان فراوانی بوده است.
تسلط بر علوم مختلف
ثعلبی در دانش های زمان خود همچون تفسیر، قرائت، حدیث، ادبیات عرب و لغت توانا بود.این توانایی ها موجب آن شده بود تا دانش اندوزان از نقاط گوناگون جهان اسلام برای آموزش نزد او حضور یابند.
شاگردان
...
