ابن عریف ابوالعباس احمد بن محمد صنهاجی

[ویکی فقه] اِبْن ِ عَریف، ابوالعباس احمد بن محمد بن موسی بن عطاءالله صَنهاجی، فقیه، محدث و صوفی مشهور اندلسی (۴۸۱- صفر ۵۳۶ق / ۱۰۸۸- سپتامبر ۱۱۴۱م ) می باشد.
از قبیله صنهاجه و خود از مردم المریه بود. پدر وی اهل طنجه بود
ابن ابار، محمد، المعجم، ج۱، ص۱۸، مادرید، ۱۸۸۵م.
وی از ابوخالد یزید و جمعی از محدثان معروف زمان خود حدیث شنیده و روایت کرده است.
بشکوال، خلف، الصلة،، ج۱، ص۸۱، قاهره، ۱۹۶۶م.
جزئیات طریقه صوفیانه ابن عریف دقیقاً بر ما روشن نیست. همین قدر می دانیم که شهر المریه در آن هنگام از مراکز مهم تصوف در اندلس بوده و آراء عرفانی مکتب ابن مَسرّه (ه م ) طی دو قرن در جنوب اسپانیا رواج تمام یافته بود. بنابراین احتمالاً او از مکتب ابن مسره متأثر بوده و به گفته پالنثیا از کتاب محاسن المجالس تألیف ابن عریف چنین برمی آید که طریقت شاذلیه با افکار وی بی ارتباط نبوده است.
پالنثیا، تاریخ الفکر الاندلسی، آنخل گنثالث، ج۱، ص ۳۶۹، ترجمه حسین مؤنس، قاهره، ۱۹۵۵م.
...