ابن ابجر کنانی

[ویکی فقه] اِبْن ِ اَبْجَرِ کِنانی، عبدالملک بن سعید بن حیّان بن ابجر عجلی کنانی همْدانی کوفی، مکنّی به ابوبکر، طبیب و محدث.
از زندگی ابن ابجر کنانی آگاهی چندانی در دست نیست، اما در کتاب های رجالی، با همین نام و نشان و گاه با اندکی اختلاف، از او یاد شده است.
بخاری، اسماعیل، ج۳، ص۴۱۶، التاریخ الکبیر، حیدرآباد دکن، ۱۳۷۷ق /۱۹۵۸م.
ابن قتیبه
ابن قتیبه، عبدالله، ج۱، ص ۶۶، المعارف، به کوشش ثروت عکاشه، قاهره، ۱۹۶۰م.
در منابع یاد شده، از شعبی، عکرمه، طلحة بن مصرف و واصل بن احدب به عنوان مشایخ وی در حدیث و از فرزندش عبدالرحمان، سفیان ثوری، زهیر بن معاویه، عبیدالله اشجعی، سفیان بن عُیینه و اَعمش به عنوان کسانی که از او روایت کرده اند، یاد شده است. در میان مشایخ ابن ابجر ظاهراً شعبی زودتر از همه درگذشته است (۱۰۳ق ). به نوشته ابن حجر
ابن حجر، احمد، ج۱، ص۳۹۵، تهذیب التهذیب، حیدرآباد دکن، ۱۳۲۶ق /۱۹۰۸م.
...
[ویکی شیعه] عبدالملک بن سعید بن حیان بن ابجر عجلی کنانی همْدانی کوفی، معروف به اِبْن ِ اَبْجَرِ کنانی، مکنّی به ابوبکر، طبیب و محدث که کتابی به نام الدّیات دارد و آن را بر امام علی بن موسی الرضا(ع ) عرضه داشت. گفته اند این نخستین رساله فقهی شیعه در باب دیات است. در کتب رجال شیعه از وی به عنوان محّدث ثقه نیز یاد شده است.
در کتب رجال شیعه از خاندان ابجر به عنوان خاندانی در کوفه که افراد آن به طور موروثی اهل طبابت بوده اند، و از عبدالملک و برادرش ابوعمر عبدالله، به عنوان محّدثین ثقه نیز یاد شده است.
از زندگی وی آگاهی چندانی در دست نیست، اما در کتابهای رجالی، با همین نام و نشان و گاه با اندکی اختلاف، از او یاد شده است. به نوشته ابن حجروی در ۱۶۱ق /۷۷۸م و به گفته نجاشی، عبدالملک در ۲۴۰ق /۸۵۴م زنده بوده است. در مآخذ به کوفی بودن او تصریح شده است.

💡 آن گروه بى شرم، هيچ جوابى نمى دادند، حضرت صدا زد: اى شبث ابن ربعى، اىحجار ابن ابجر، اى قيس ابن اشعث، اى يزيد ابن حارث، آيا شما به من ننوشتيد كه ميوهها رسيده و باغها سبز شده است و تو بر لشكر آماده وارد مى شوى ؟ آن بى حياها گفتند:ما نبوديم، حضرت فرمود: سبحان الله، بخدا كه شما بوديد.