ابن مکی

[ویکی فقه] ابن مَکّی، ابوحفص عمر بن خلف بن مکی صِقِلّی (د ۵۰۱ق / ۱۱۰۸م )، لغوی، نحوی، فقیه، خطیب و شاعر بود.
در بعضی منابع نسبتهای حمیری، مازری و قرطبی نیز به دنبال نام وی آمده است.
محل زندگی
وی نیمی از عمر خود را در صقلیه (سیسیل ) گذرانید و در سالهای آخر اقامتش در آن جا به قضا اشتغال داشت. به هنگام سقوط صقلیه به دست نورمانها، همزمان با ابن جراس (حواس ) آخرین امیر مسلمان صقلیه، آنجا را به قصد تونس ترک کرد.
منصب دولتی
ابن مکی در تونس علاوه بر سمت قضا منصب خطابت را نیز برعهده گرفت. قبول این سمنت از طرف وی احتمالاً در حدود ۴۶۰ق بوده است.
اساتید
...