فراشیدن
مترادفها
پهن کردن، گستراندن، پوشاندن
لغت نامه دهخدا
فراشیدن. [ ف َ دَ ] ( مص ) لرزیدن و خود را به هم کشیدن در ابتدای تب باشد و آن را فراشا و به عربی قشعریره خوانند. ( برهان ). افراشیدن. فراخیدن. ( یادداشت به خط مؤلف ). رجوع به فراشا شود.
فرهنگ معین
(فَ دَ ) (مص ل. ) نک فراخیدن.
فرهنگ عمید
لرزیدن و بدحال شدن پیش از بروز تب، حالت فراشا پیدا کردن.
ویکی واژه
نک فراخیدن.
جمله سازی با فراشیدن
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 لکههای جدا شده در روی صفحه مانند کروماتوگرافی کاغذی آشکار میشوند بنابراین، معمولاً جمعآوری اجزا لازم نیست. با وجود این هیچ اشکالی در انجام جداسازیهای مقدماتی وجود نداشته و جداسازی مواد با افزایش ضخامت لایه و یا به کار بردن مقدار زیادی از نمونه، بیشتر انجام میگیرد. بعد از جداسازی مواد، به دست آوردن یک جسم بهطور مجزا به طریق فراشیدن و جمعآوری آن قسمت از لایه که جسم بر روی آن جذب شده، ساده است. بعد از این عمل میتوان جسم را در یک حلال مناسب استخراج کرد.
💡 با آمدن شب، تاریکی و سکوت عمیقی بر پهنه کویر فراشید و ستارگان در آسمان صاف و بیابر شروع به درخشیدن کردند.
💡 پس از پایان جنگ و درگیریهای طولانی، بالاخره صلح و آرامش بر سرزمینهای جنگزده فراشید و مردم به زندگی عادی خود بازگشتند.
💡 در ادبیات کلاسیک، شاعران اغلب از عبارت فراشیدن شب و طلوع صبح برای توصیف تغییرات در وضعیت عاطفی و روحی شخصیتها استفاده میکنند.