طافی

طافی. ( ع ص ) بر آب برآینده. ( منتهی الارب ). آنچه بر سر آب از سبکی و لطافت بالا برآید. ضد راسب. ( غیاث اللغات ). آنچه بر روی آب ایستد. بر سر آب آمده مانند ماهی مرده در آب. رجوع به ج 2 ص 229 دُکری شود. || ( اِ ) پرده ای است بر شکم زیر پوست و بر زبر باریطون. یجب ان تعلم ان علی البطن بعد الجلد غشائین احدهما یسمی الطافی... و الثانی یسمی باریطارون و یسمی المدور. ( کتاب ثالث قانون ابوعلی ص 311 ). || کف که بر بالای قاروره و تفسره بیمار ایستد.
طافی. ( اِخ ) نام اسبی است. ( منتهی الارب ).
طافی. ( اِخ ) ناحیتی است به هندوستان با شهرهای آبادان، و نعمت فراخ، و مردمانش اسمرند و سپید. ( حدود العالم ).

ناحیتی است بهندوستان با شهرهای آبادان.

[ویکی فقه] طافی، به ماهی مرده، برآمده بر سطح آب اطلاق می شود.
عنوان یاد شده به مناسبت در باب اطعمه و اشربه آمده است.
راه تذکیه ماهی
ماهی تنها در صورت زنده گرفتن از آب حلال است. بنابراین، ماهی مرده ای که بر سطح آب آمده حرام می باشد.
آزمایش حلال یا حرام بودن ماهی
به قول برخی قدما چنانچه معلوم نباشد ماهی مرده در سطح آب تذکیه شده است تاخوردن آن حلال باشد یا نه، به آب انداخته می شود، اگر با پشت روی آب قرار گیرد حرام و اگر با شکم قرار گیرد، حلال است.

💡 بیت زیر را یک نفر به اسم دَلی پسر جان احمد که از طایفه طافی بود و اواخر قاجاریه بین تیره بزرگی قلاوند در روستای سرخکان بخش الوار زندگی می کرد و به یک نوع شاعر آنها بود آن موقع در مورد سرآمد بودن مهمان نوازی کیخا عیدی در بخش الوار گرمسیر سرائید:

💡 در فقه حنفی همه آبزیان به جز ماهی حرام گوشت هستند. ماهی طافی نیز از حکم حلّت مستثنی شده است. ماهی مرکب نیز نزد احناف مصداق تعریف ماهی نیست و خوردن آن حرام شمرده می‌شود.