لغت نامه دهخدا
سگاوند. [ س َ وَ ] ( اِخ ) نام کوهی است نزدیک سیستان و معرب آن سجاوند است و شجاوند هم آمده است. ( از آنندراج ) ( برهان ). سجاوند معرب آن است. ( رشیدی ). شهرکی است فرو بر دامن کوه نهاده و او را حصاری است محکم و جایی بسیار گشت و بزر است. ( حدود العالم ):
نشیمن گرفت از سگاوند کوه.اسدی ( از رشیدی ).