روغنگری
لغت نامه دهخدا
روغنگری. [ رَ / رُو غ َگ َ ] ( حامص مرکب ) عمل و شغل روغنگر. روغن سازی و عصاری و عمل روغن گرفتن و روغن ساختن. ( ناظم الاطباء ).
جمله سازی با روغنگری
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 مِیفروش میگوید که مردِ روغنگری آمده و پهلوان را پیشکشی آورده، زیرا پهلوان هفتهای به جای اسب مردهاش برایش کار کردهاست.
💡 در گذشتههای دور، روغنگریها مراکز بسیار مهمی در اقتصاد محلی بودند که روغنهای خوراکی را از دانههای مختلف برای نیازهای روزمره مردم تهیه میکردند.
💡 با پیشرفت تکنولوژی و دستگاههای مدرن صنعتی، روشهای سنتی در روغنگریهای قدیمی جای خود را به فرآیندهای بسیار دقیقتر، سریعتر و بهداشتیتر دادهاند.
💡 بوی تند و خاص روغنهای تازه در محیط روغنگری، نشاندهنده فعالیت مستمر و مداوم دستگاههای پرس برای استخراج روغن از انواع مواد اولیه گیاهی است.