صرف ساده

[ویکی نور] صرف ساده اثر گروهی از نویسندگان، کتابی است در مورد علم صرف که قسمت اول آن، به زبان فارسی و قسمت دوم، به زبان عربی نوشته شده است.
کتاب با دو مقدمه از آقای علی قدوسی و نویسندگان آغاز و مباحث در دو بخش و هر بخش در چندین مبحث، ارائه شده است.
مطالب کتاب، به صورت مسائل ریاضی، زنجیروار و مترتب بر هم، تنظیم شده است؛ به گونه ای که جلو یا عقب افتادن فصلی از فصل دیگر، شایسته نبوده و باعث خلل در فهم مباحث می گردد.
در تنظیم مطالب، از به کار بردن عبارات مغلق و پیچیده، جلوگیری و در حفظ روانی و وضوح عبارات، سعی شده است.
با توجه به مقتضیات زمان، مطالب در حدی که برای یک محصل ضروری و لازم است، بیان گردیده و از تفصیلات و مطالب بالاتری که فقط به درد متخصصین این فن می خورد، خوداری شده است.

💡 صفت (و موصوف) و مضاف (و مضافٌ‌الیه: تعلق یک چیز به چیز دیگر که هر دو اسم باشند) در زبان عربی همانند زبان انگلیسی و البته گاهی زبان فارسی تاجیکی است یعنی صفت پیش از موصوف (البته در زبان انگلیسی از یک حرف اس اضافه نیز استفاده می‌شود) بر عکس زبان فارسی.[کجا؟] صرف فعل در زبان عربی دو نوع ثلاثی و رباعی دارد برای افعالی مانند ذهب و زلزل که هر یک به دو دسته صرف ساده ماضی و مضارع و صرف مزید (موارد خاص مانند امر کردن مطاوعه) ماضی و مضارع تقسیم می‌شود. همچنین باب‌های (وزن‌های) خاصی مانند باب مکان سَجَدَ (مَفعِل:مسجد) و باب زمان نیز دارد. افعال برخی صحیح و برخی معتل (دارای حروف صدادار عله الف، ی یا و) هستند و بر اساس اینکه محل حرف عله در کجای واژه فعل باشد معتل العین یا معتل الام خوانده می‌شود مانند قول و صرف این‌گونه افعال زمانی که دو حرف صدادار کنار هم بیایند متفاوت است مثلاً قال به جای قَوَلَ و بسته به شرایط ممکن است کسره و حرف عله به حرف صدادار ی و فتحه و حرف عله به حرف صدادار آ و ضمه به او تبدیل شوند و گاهی حرف عله ساکن شود یا حذف شود مانند وجد و یجد یا تجعید.