حسن کبه

لغت نامه دهخدا

حسن کبه. [ ح َ س َ ن ِ ک ُب ْ ب َ ] ( اِخ ) ( شیخ محمد... ) ابن محمد صالح کبه بغدادی ( 1269-1336 هَ. ق. ). از شعرا و علمای شیعه در سده چهاردهم هجری و شاگرد میرزا حسن شیرازی در سامراء و درگذشته و مدفون درنجف است. او راست: حاشیه وسائل و حاشیه های دیگر و حجّیة الظن و الخلل فی الصلاة که در 1307 هَ. ق. نگاشته است. ( ذریعه ج 7 ص 249 و ج 9 ص 245 ) ( ریحانة الادب ).

فرهنگ فارسی

ابن محمد صالح کبه بغدادی از شعرا و علمای شیعه در سده چهاردهم و شاگرد میرزا حسن شیرازی در سامرائ درگذشته و مدفون در نجف است

جمله سازی با حسن کبه

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 فرزندش سید محمدتقی از فضلای سرشناس به شمار می‌رفت و از شاگردان میرزا محمدتقی شیرازی و علا مه حاج حسن کبه بود. فرزند دیگر کازرونی سید محمد مهدی نه ماه پس از پدر در سامرا درگذشت و همانجا مدفون شد (آقابزرگ طهرانی ۱۴۰۴ جزء۱ قسم ۲ ص ۸۴۰ـ۸۴۱ همو ۱۳۶۲ش ص ۱۴۷ـ۱۴۸).

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران