لغت نامه دهخدا
حسن کبه. [ ح َ س َ ن ِ ک ُب ْ ب َ ] ( اِخ ) ( شیخ محمد... ) ابن محمد صالح کبه بغدادی ( 1269-1336 هَ. ق. ). از شعرا و علمای شیعه در سده چهاردهم هجری و شاگرد میرزا حسن شیرازی در سامراء و درگذشته و مدفون درنجف است. او راست: حاشیه وسائل و حاشیه های دیگر و حجّیة الظن و الخلل فی الصلاة که در 1307 هَ. ق. نگاشته است. ( ذریعه ج 7 ص 249 و ج 9 ص 245 ) ( ریحانة الادب ).