لغت نامه دهخدا
تشود. [ ت َ ش َوْ وُ ] ( ع مص ) برآمدن آفتاب یا بلند شدن آن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). تشوید. برآمدن آفتاب و ابومنصور گوید که صواب با ذال است. ( از اقرب الموارد ).
تشود. [ ت َ ش َوْ وُ ] ( ع مص ) برآمدن آفتاب یا بلند شدن آن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). تشوید. برآمدن آفتاب و ابومنصور گوید که صواب با ذال است. ( از اقرب الموارد ).
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 او به زودی به مطالعات اسلامی روی آورد و شاگرد عثمانیشناس و مورخ رودلف تشودی (۱۹۶۰–۱۸۸۴) شد که تحت نظارت او با پایاننامهای دربارهٔ زندگی صوفی ابواسحاق الکازارونی، دکترای خود را به دست آورد. در سال ۱۹۳۵ او به دنبال هلموت ریتر (۱۸۹۲–۱۹۷۱) به استانبول رفت و در آنجا به کارهای آکادمیک راه یافت. در سال ۱۹۶۳ خود را به مقام استاد دانشگاه رساند. مایر در سال ۱۹۷۴ از دانشگاه تهران و در سال ۱۹۹۲ از دانشگاه فرایبورگ دکترای افتخاری دریافت کرد. از سال ۱۹۸۶ به بعد عضو متناظر آکادمی علوم و علوم انسانی هایدلبرگ بود.