بغبغه

( بغبغة ) بغبغة. [ ب َ ب َ غ َ ] ( ع اِ صوت ) حکایت نوعی از هدیر شتر.( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( منتهی الارب ) ( متن اللغة ).
بغبغة. [ ب َ ب َ غ َ ] ( ع مص ) خرخر کردن خفته. ( ناظم الاطباء ). خرخر کردن در خواب. ( آنندراج ) ( منتهی الارب ) ( متن اللغة ). || پا سپر کردن و وطی نمودن. ( از منتهی الارب ). || آمیختن سخن و جز آن را. ( ناظم الاطباء ).
بغبغة. [ ب ُ ب ُ غ َ ] ( اِخ ) زمینی است بمدینه. ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ) ( منتهی الارب ). || چشمه ای است بسیار آب و نخل مر آل آن حضرت را ( ص ). ( منتهی الارب ). چشمه ای بسیارآب و دارای نخلهای زیاد که متعلق به آل آن حضرت صلی اﷲ علیه و آله میباشد. ( ناظم الاطباء ) ( از آنندراج ).

💡 اميرمؤ منان اين دو باغ معروف به چشمه ابى نيزر بغبغه را وقف كرد از در آمد محصولاتآنها در تاءمين معاش زندگى فقراء مردم مدينه و درماندگان صرف گردد.