اقتد

اقتد. [ اَ ت ُ ] ( ع اِ ) ج ِ قُتاد. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). رجوع به قتاد شود.

جمع قتاد

💡 ترا از اقتدی شرع فیض دولت باقیست نصیب هر که باشد پیر و حضر آب حیوان شد

💡 تا من به تو ای بت اقتدی کردم بر خویش به بی دلی ندی کردم

💡 دل دستگیر زمزمه داودی کنند در شاعری به سبک صفا اقتدی کنند

💡 اگر بر جان شیرینم فرستی رحمتی، شاید که اندر راه جان بازی به فرهاد اقتدی کردم

💡 فارغ شد از جهان، بحیات ابد رسید هر جان معتقد که بعشق اقتدی کند