اعتفاد
لغت نامه دهخدا
اعتفاد. [ اِ ت ِ ] ( ع مص ) در بستن بر خود و نخواستن از کسی چیزی را چندانکه بمیرد از گرسنگی و این در خشکسال میکنند. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). در بروی خود بستن تا از گرسنگی مردن و از کسی چیزی نخواستن و این عمل در خشکسال کنند. ( از اقرب الموارد ): لقی رجل جاریة تبکی فقال ما لک قالت نرید أن نعتفد. || گرویدن. || یقین کردن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ).
جمله سازی با اعتفاد
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 دانیل کامارگو باربوسا (زاده ۲۲ ژانویه ۱۹۳۰ – درگذشته ۱۳ نوامبر ۱۹۹۴) قاتل زنجیرهای کلمبیایی بود. او همچنین به عنوان ال چارکیتوی سادیست (اسپانیایی: El sádico del charquito) شناخته میشد و یکی از پرکارترین قاتلان زنجیرهای تاریخ است. به اعتفاد عموم او در طول دهههای ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ به ۱۸۰ دختر جوان در کلمبیا و اکوادور تجاوز کرده و آنها را به قتل رساندهاست.