اسرف

اسرف. [ اُ رُ ] ( معرب، اِ ) معرب سرب. اسرب. ( دزی ج 1ص 21 ) ( الجماهر بیرونی ص 258 ). رجوع به اسرب شود.

سرب

[ویکی الکتاب] معنی أَسْرَفَ: زیاده روی کرد
ریشه کلمه:
سرف (۲۳ بار)

💡 405) رب فقير اسرف من الغنى ينفق مما اوتى و الفقير ينفق من غير ما اوتى.وسائل، ج 15،ص 263.

💡 و كذلك نجزى من اسرف و لم يومن بايات ربه و لعذاب الاخره اشد و ابقى

💡 قال الكاظم عليه السلام: من بذّر و اسرف زالت عنه النعمة. تحفالعقول / 217

💡 سـرانـجـام بـه صورت يك جمعبندى و نتيجهگيرى در آخرين آيه مورد بحث ميفرمايد: (اينگـونـه كـسـانـى را كـه راه اسـراف را پيش ‍ گرفتند و ايمان به آيات پروردگارشاننياوردند جزا مى دهيم ) (و كذلك نجزى من اسرف و لم يؤ من بايات ربه ).