استرضا

۱. خشنودی کسی را خواستن، طلب خشنودی کردن.
۲. خشنودی.

۱ - ( مصدر ) خشنودی خواستن خشنودی جستن. ۲ - خشنود کردن. ۳ - ( اسم ) خشنودی. جمع: استرضا آت.

💡 همرهی با ناظر منظور بد منظور از انک او بهر کاری نظر دارد به استرضای من

💡 گرچه تقصیر بنده چندانست که برون شد ز حدّ استرضا

💡 حـال اگـر مـرد آن هـسـتـنـد كـه تـحـمـل عـذاب كـنـنـد جـايـشـان آتـش اسـتتـحـمل آن بكنند و اگر به التماس و استرضا بيفتند خدا هرگز از ايشان راضى نخواهدشد (24).

💡 پس آنگه بهر استرضای مردان به فرم امردان کسوت گزیدند