ابوبیهس. [ اَ بو ب َ هََ ] ( اِخ ) هیصم بن جابر، از بنی سعدبن ضبیعه. رئیس فرقه ای از خوارج که بانتساب وی به بیهسیه معروفند. او در عراق میزیست و بروزگار حجاج بن یوسف ثقفی بمدینه گریخت و به سال 94 هَ. ق. عثمان بن حیان حاکم مدینه وی را محبوس ساخت و سپس بکشت. و نیز گفته اند حجاج بن یوسف به امر ولید وی را بقتل رسانید. و رجوع به بیهسیه شود.
رئیس فرقه از خوارج که بانتساب وی به بیهسیه معروفند
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 فرقه ای از خوارج و پیروان ابوبیهس هیصم بن جابر صبعی بودند که پس از گذران مدتی، از هم پاشیده و منقرض شدند. طرفداران این فرقه که بیشترشان در بصره ساکن بودند، ابتدا از طرفداران نافع بن ارزق و فرقه ازارقه بودند؛ اما پس از آنکه نافع در طی نامه ای به سران خوارج، آنان را دعوت به خروج و قیام میکند که با واکنش تدافعی و تخطئه ابوبیهس مواجه میشود. به همین جهت، ابوبهیس از تحت دایره ازارقه خارج و فرقه جدید بیهسیه را تأسیس میکند. ابوبیهس قتل مخالفان خوارج علیالخصوص زنان و کودکان که توسط نافع بن ازرق صادر شده بود را نمیپسندید و مخالفان خوارج را مشرک نمیدانست. او مخالفان خویش را کافر نعمت میدانست و نه کافر دین. وی نکاح و توارث با مخالفان را جایز میدانست. به عقیده بیهسیه، مسلمان بودن علاوه بر اقرار به معرفت خدا و رسول، «ولایتِ» «اولیای خدا»، «برائت» از دشمنان خدا و شناخت اجمالی اموری که رسول آورده، عبارت است از معرفت دقیق و تفصیلی تمام محرّماتی که نسبت به آنها «وعید» داده شدهاست.
💡 طرفداران این فرقه که بیشترشان در بصره ساکن بودند، ابتدا از طرفداران نافع بن ارزق و فرقه ازارقه بودند؛ اما پس از آنکه نافع در طی نامه ای به سران خوارج، آنان را دعوت به خروج و قیام میکند که با واکنش تدافعی و تخطئه ابوبیهس مواجه میشود. به همین جهت، ابوبهیس از تحت دایره ازارقه خارج و فرقه جدید بیهسیه را تأسیس میکند. ابوبیهس قتل مخالفان خوارج علیالخصوص زنان و کودکان که توسط نافع بن ازرق صادر شده بود را نمیپسندید و مخالفان خوارج را مشرک نمیدانست. او مخالفان خویش را کافر نعمت میدانست و نه کافر دین. وی نکاح و توارث با مخالفان را جایز میدانست. به عقیده بیهسیه، مسلمان بودن علاوه بر اقرار به معرفت خدا و رسول، «ولایتِ» «اولیای خدا»، «برائت» از دشمنان خدا و شناخت اجمالی اموری که رسول آورده، عبارت است از معرفت دقیق و تفصیلی تمام محرّماتی که نسبت به آنها «وعید» داده شدهاست. این فرقه در کنار فرقه اباضیه و همزمان تأسیس شدهاند.
