«ابوالرجاء» با نام کامل «مختار بن محمود بن محمد أبو الرجا نجمالدین الغزمینی» شناخته میشود و به «زاهدی» نیز معروف بود. وی در سال ۶۵۸ هجری قمری (۱۲۶۰ میلادی) درگذشت. ابوالرجاء از فقهای برجسته مذهب حنفی و اهل غزمین در خوارزم بود و به بغداد و روم نیز سفر کرده بود. سلطان مغولی برکهخان او را برای شنیدن مطالبی درباره اسلام فراخواند و ابوالرجاء در پاسخ، کتاب «الرساله الناصریه» را تألیف کرد. وی نزد استادان برجستهای مانند سدید الخیاطی و برهان الأئمه تحصیل کرد و در علوم کلام نزد أبی یوسف السکاکی و در علوم ادبی نزد شیخ رشید الدین الفندی آموزش دید. ابوالرجاء بهعنوان یکی از فقهای برجسته حنفی و عالم متبحر در فقه، اصول، کلام و ادبیات اسلامی شناخته میشود.
آثار مهم
الحاوی في الفتاوي یا «حاوی مسائل الواقعات والمنية»
المجتبى، شرح مختصر القدوری در فقه
الرساله الناصریه، درباره نبوت و معجزات
زاد الأئمة در فضائل خصیصة الأمة
قنية المنية لتتميم الغنية یا حاوی مسائل المنية
جامع في الحيض
الصفوه در اصول فقه
فرائض الزاهدی
فضل التراویح
قنية الفتاوي
مجتنی في الأصول