لغت نامه دهخدا
مردارخانه. [ م ُ ن َ / ن ِ ] ( اِ مرکب ) جای انباشتن لاشه و جسد. || خانه ای از نرد باشد که در آن مهره در ششدر افتد. ( جهانگیری ) ( رشیدی ) ( آنندراج ). چون مهره در آن خانه مانند مرده از حرکت باز ایستد لهذا آن خانه را مردارخانه گویند. ( از انجمن آرا ). || خانه کنار شطرنج که جهودخانه و بیت الخلاء نیز گویند. ( رشیدی ) ( انجمن آرا ).