مالخ

مالخ. [ ل ِ ] ( ع ص ) گریزنده و فراری. ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ) ( از فرهنگ جانسون ).

گریزنده و فراری

💡 زبان مالخی (که نامشان به معنی خورشید است)، زبان مردمانی است که در شمال قفقاز و در دوران مدرن کاباردینو-بالکاریا، کرچیچر-کسیا می‌زیستند و زمان کوتاهی هم بر اوبیخیا و آبخازیا مسلط بودند است. آنها ابتدا مغلوب سکایی زبان‌های قبایل آلن و سپس قبایل ترک شدند و به نظر می‌رسد به طور گسترده سرزمینشان را ترک کرده و در چچن پناه گرفتند. این مسئله منجر به این شد که تیپ نامیده شوند. آنهایی که در سرزمینشان باقی ماندند یا از بین رفتند یا جمعیت غالب انطباق یافتند.